تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ کَفى بِاللَّهِ وَکِيلاً «3»
وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ: و توکل کن بر خدا، يعنى واگذار امر خود را به خدا که هر چه نمايد بر وفق حکمت و مصلحت باشد و از غير او انديشه مکن. وَ کَفى بِاللَّهِ وَکِيلًا: و کافى است خدا از حيث کارسازى و پسنديده به جهت حفظ و کفايت کننده همه مهمات، پس به تدبير و صلاح امر تو قيام فرمايد و حافظ تو باشد در دفع اذيت دشمنان.
مفسرين نقل نموده‌اند که اهل مکه آن حضرت را گفتند: اگر از دين خود برگردى ما نصف اموال خود را به تو دهيم و اهل مدينه آن حضرت را تخويف نمودند که اگر اطاعت اهل مکه نکنى تو را به قتل رسانيم. حق تعالى آيات شريفه نازل فرمود که توکل بر خدا نما که حافظ و نگهبان تو و دفع شر دشمنان را از تو فرمايد.