شايد مراد از صادقين، انبيا باشند، يعنى خداوند از آنان پيمان گرفت تا در قيامت طبق همان پيمان و اقرار بازخواست کند و شايد مراد اين باشد که خداوند از انبيا در ابلاغ وحى
«1». بحار، ج 5، ص 236.
جلد 7 - صفحه 334
الهى به مردم پيمان سخت گرفت تا بشود از صداقت يا کفر مردم بازخواست کرد.
در قرآن، صادقان جايگاه خاصّى دارند که با تعبير «صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ»، «1» «أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ» «2»* و «کُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ» «3» از آنان ياد شده است.
امام صادق عليه السلام فرمود: «در صورتى که راستگو از راستىاش سؤال مىشود که به چه انگيزهاى بوده و بر طبق آن جزا داده مىشود، پس حال دروغگو چگونه خواهد بود؟!» «4»
در اين آيه به جاى آنکه در مقابلِ کافرين، مؤمنان قرار گيرد، صادقين آمده است. يعنى لازمهى تفکيکناپذير ايمان، صداقت است.