اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو دُخِلَت عَلَيهِم مِن أَقطارِها ثُم‌َّ سُئِلُوا الفِتنَةَ لَآتَوها وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلاّ يَسِيراً «14»
و اگر داخل مدينه يا خانه‌هاي مدينه شوند احزاب و مشرکين بر آنهايي که فرار کردند و استيذان در فرار نمودند از اطراف مدينه و خانه‌ها پس از آن سؤال کرده
جلد 14 - صفحه 484
شود فتنه شرک و کفر هر آينه اجابت ميکنند و ميريزند و درنگ نميکنند در مدينه و بيوت خود مگر اندکي.
وَ لَو دُخِلَت عَلَيهِم مِن أَقطارِها ضمير دخلت و اقطارها و بها ممکن است مدينه باشد و ممکن است بيوت باشد و اينکه اقرب است بقرينه ان بيوتنا عورة و ما هي بعورة و داخل شونده اينکه بيوت لشکر شرک و کفر که احزاب باشند و ضمير عليهم آن منافقين و کساني که في قلوبهم مرض بود که گفتند وعده‌هاي خدا و رسول غرور و فريب بود.
ثُم‌َّ سُئِلُوا الفِتنَةَ مشرکين از اينکه منافقين و مرضي القلوب طلب کنند شرک و کفر را لَآتَوها هر آينه مي‌پذيرند چون منافق بودند و در باطن آنها مرض شرک و کفر بود و اسلام آنها فقط ظاهري بود.
وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلّا يَسِيراً مدت کمي بيش درنگ نميکنند که اجل آنها ميرسد و بعذاب الهي دچار ميشوند پس فرار از قتل و جهاد نتيجه بخش نيست.