1- موفقيّت در تبليغ، شرايطى دارد:
الف: تداوم تبليغ. «يُبَلِّغُونَ»
ب: تقوا در عمل. «يَخْشَوْنَهُ»
ج: شهامت و قاطعيّت. «وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ»
د: توکّل به خدا. «وَ کَفى بِاللَّهِ حَسِيباً»
2- هميشه تبليغ با سخنرانى نيست، گاهى بايد با عمل، حکم خدا را روشن ساخت. (در دو آيه قبل فرمود: زن زيد را بگير تا خرافه‌اى را از ميان بردارى، آنگاه در اين آيه مى‌فرمايد:) «الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ»
3- مبلّغان الهى، همواره دشمنان سرسخت وتهديدکننده دارند. «لا يَخْشَوْنَ أَحَداً»
4- خدا ترسى مقدّمه‌ى شجاعت و شهامت است. «يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً»
5- مبلّغان الهى بدانند که حساب صبر و تحمّل آنان با خداست. «کَفى بِاللَّهِ حَسِيباً»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 375