1- پيامبر نبايد در انجام فرمان خدا به جوّسازىها و مانع تراشىها اعتنا کند. ما کانَ عَلَى النَّبِيِ ...
2- پيامبر، ممکن است وظايف و دستورهاى اختصاصى نيز داشته باشد. «فَرَضَ اللَّهُ لَهُ»
3- همهى انبيا، خط شکن، و با افکار منحرف عمومى درگير بودهاند. «مِنْ قَبْلُ»
سنّت خدا در شکستن سنّتهاى غلط است. «سُنَّةَ اللَّهِ»
5- فرمانهاى الهى، حساب شده و لازم الاجراست. «أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً»
«1». تفسير نورالثقلين و عيون الاخبار، ج 1، ص 203.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 374