نکته‌های تفسیر نور

ياد خداوند تنها با زبان و گفتار نيست، بلکه در هر فکر، کار و حرکتى رضايت خداوند را در نظر داشتن است. قرآن براى ذکر خدا آثار و برکاتى بيان کرده و يکى از دلايل نماز را ذکر خدا دانسته است، «أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکْرِي» «1» ياد خدا تنها وسيله‌ى آرامش دل‌هاست. «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» «2» و روح آرام و نفس مطمئنّ به پرواز در مى‌آيد و به حقّ مى‌رسد. «يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ. ارْجِعِي إِلى‌ رَبِّکِ» «3» و اعراض از ذکر خدا زندگى نکبت بارى را به همراه دارد «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْکاً» «4» گفته‌اند: تسبيحات حضرت زهرا عليها السلام نمونه‌اى از ذکر کثير است. «5» رسول اکرم صلى الله عليه و آله فرمود: هر کس زبان ذاکر داشته باشد، خير دنيا و آخرت به او عطا شده است. و امام صادق عليه السلام فرمود: هر چيزى حدّى دارد جز ذکر خدا. در حديث مى‌خوانيم: قلب و روح، مثل آهن زنگ مى‌زند و ذکر خدا وسيله‌ى روشنى و جلاى آن است. در روايات آمده است: ذکر خدا تنها با زبان نيست، ذکر واقعى آن است که هنگام حلال و حرام ياد خدا کنيم و از گناه دست برداريم. «6» «1». طه، 14. «2». رعد، 28. «3». فجر، 27- 28. «4». طه، 124. «5». کافى، ج 2، ص 500. «6». ميزان الحکمة و سفينةالبحار (ذکر). جلد 7 - صفحه 378