پیام‌های تفسیر نور

1- بايد نقش و مسئوليّت افراد را به آنان و جامعه اعلام کرد. يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ‌ ... 2- در برابر نيش‌ها و آزار دشمن، تجليل لازم است. أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ ... (در آيه‌ى بعد مى‌خوانيم: «وَ دَعْ أَذاهُمْ») 3- پيامبر بر اعمال مردم گواه است. «شاهِداً» 4- کسى مى‌تواند بشارت و هشدار دهد که بر اعمال و رفتار مردم شاهد و در صحنه حاضر باشد. «شاهِداً وَ مُبَشِّراً» 5- در تبليغ و تربيت، بشارت و انذار هر دو لازم است. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً» 6- بشارت و انذار، وسيله‌ى دعوت انبياست. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً وَ داعِياً» 7- انبيا مردم را به سوى خدا دعوت مى‌کنند، نه خود. «داعِياً إِلَى اللَّهِ» 8- انبيا نيز در برابر خداوند از خود استقلالى ندارند و موفقيّت و دعوت آنان با اذن الهى است. «بِإِذْنِهِ» 9- پيامبر در جامعه، چراغ هدايتى است که نور آن سبب رشد، حرکت و تشخيص‌ جلد 7 - صفحه 381 است. «سِراجاً مُنِيراً»