پیام‌های تفسیر نور

1- ايمان، شرط دريافت الطاف ويژه‌ى الهى است. «بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ» 2- رهبر بايد به مؤمنان بشارت دهد. «بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ» 3- رفتار خدا با مؤمنان بر اساس فضل است. «مِنَ اللَّهِ فَضْلًا» البتّه تفضّلات الهى بر بندگان، داراى درجات و مراتبى است. «فَضْلًا کَبِيراً» 4- کسى که به سرچشمه‌ى قدرتِ حقّ دلگرم شد، مى‌تواند از منحرفان جدا شود. مِنَ اللَّهِ فَضْلًا کَبِيراً- وَ لا تُطِعِ‌ ... 5- بى اعتنايى به کار شکنى‌هاى کفّار و منافقان و مقاومت در برابر خواسته‌هاى آنان، به توکّل نياز دارد. «لا تُطِعِ‌- دَعْ أَذاهُمْ‌- تَوَکَّلْ» جلد 7 - صفحه 382 6- کفّار و منافقان در يک خط هستند. «وَ لا تُطِعِ الْکافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ» کار هر دو آزار دادن مؤمنان است. «أَذاهُمْ» 7- در شرايطى، رهبر بايد فقط ارشاد کند و به فکر مقابله به مثل و انتقام از مخالفان نباشد. «دَعْ أَذاهُمْ» 8- به خداوند توکّل کنيم، زيرا او وکيل لايق و با کفايتى است. «وَ کَفى‌ بِاللَّهِ وَکِيلًا»