1- لازمهى ايمان، عمل به دستورهاى خداوند است. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَکَحْتُمُ ...
2- اختيار طلاق، با مرد است. «طلقتم» مگر مواردى که در شرع مشخّص شده است.
3- مهمترين شرط ازدواج، ايمان است. آمَنُوا ... نَکَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ
4- طلاق، نشانهى شکست دينى نيست. «الْمُؤْمِناتِ- طَلَّقْتُمُوهُنَّ»
5- عدّه، حقّ مرد بر زن است تا اگر خواست رجوع کند، امّا در طلاق قبل از تماس، مرد حقّ رجوع ندارد. «فَما لَکُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ»
6- ضربههاى روحى بايد جبران شود. در طلاقِ پس از عقد، روحيهّ زن خرد مىشود که با پرداخت مهريهاى مناسب، بخشى از آن جبران مىشود.
«فَمَتِّعُوهُنَّ»
7- جدايى و طلاق به معناى کينه و خشونت نيست. «سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا»