1- هرگاه خواستيد ديگران را به کار خيرى دعوت کنيد، اوّل خود و دست
«1». صحيح بخارى، حديث 5880.
«2». تفسير روحالبيان.
«3». تفسير مجمع البيان.
«4». توبه، 103.
«5». تفسير نورالثقلين.
جلد 7 - صفحه 396
اندرکاران شروع کنيد. (خداوند براى فرمان صلوات به مردم، اوّل از صلوات خود و فرشتگان نام مىبرد.) «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ يُصَلُّونَ»
2- صلوات خدا و فرشتگان دايمى است. «يُصَلُّونَ»
3- صلوات بر پيامبر، لازمه ايمان و از وظائف مؤمنان است. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا»
4- درود لفظى کافى نيست، تسليم عملى نيز لازم است. «صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا»
5- رابطهى مردم و رهبر در حکومت الهى، صلوات و سلام است. (علاقهى قلبى کافى نيست، اظهار علاقه لازم است.) «صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا»