1- بندهى مخلص به جايى مىرسد که رنجاندن او، رنجاندن خدا مىشود.
«يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ»
2- بخشى از کيفر توهين و تحقير و آزار و اذيّتِ اهل ايمان، در همين دنيا ظاهر مىشود. «لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا»
3- چون هدف ايذا کننده اهانت است، کيفر او نيز اهانت در آخرت است. «عَذاباً مُهِيناً»