نکته‌های تفسیر نور

آزار خداوند، يعنى انجام کارى بر خلاف خواست و رضاى او که به جاى جلب رحمت الهى، غضب و لعنت خداوند را به دنبال دارد. شايد مراد از اذيّت خدا، اذيّت بندگان خدا باشد، نظير قرض دادن به بنده که قرض دادن به خداست، و مراد از اذيّت کردن پيامبر صلى الله عليه و آله تکذيب و تهمت و برخورد بى‌ادبانه با آن حضرت و اذيّت کردن اهل بيت اوست، همان گونه که در چند روايت آمده است که پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمود: «فاطمة بضعة منى فمن اغضبها اغضبنى» «1» فاطمه پاره‌ى تن من است، هر که او را خشمگين سازد مرا به خشم آورده است. «1». صحيح بخارى، ج 5، ص 26 و صحيح مسلم، ج 4، ص 1903. جلد 7 - صفحه 397