در ضررهاى جسمى، قصاص و مقابله به مثل جايز است، «وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ» «1» ولى در ضربههاى روحى و آبرويى دستور مقابله به مثل نداريم. قرآن نمىفرمايد که اگر کسى به شما تهمت زد، شما هم به او بهتان بزنيد، بلکه به گناهکار هشدار مىدهد و در صورت لزوم به دستور حاکم شرع حدّ مىخورد.
شايد بتوان از جمله «بِغَيْرِ مَا اکْتَسَبُوا» استفاده کرد که آزارِ مسلمان خلافکار در چهار چوب قانون الهى مانعى ندارد.