اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّ الَّذِينَ يُؤذُونَ اللّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّهُ فِي الدُّنيا وَ الآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُم عَذاباً مُهِيناً (57)
بدرستي که کساني که اذيت ميکنند خدا و رسول خدا را لعن فرموده خداوند آنها را در دنيا و آخرة و مهيا نموده از براي آنها عذاب خوار کنندهاي.
حکاية: گفتند در زمان شريف حسين که سلطان حجاز بود يکي از علماء شيعه بنام حاج شيخ محمّد باقر حجه فروش يک سال که مشرف شد دو نيابت باو دادند يکي در همين سال و ديگري در سال بعد چون مشرف شد پس از فراغ از اعمال حج نظر به اينکه بايد سال ديگر هم مشرف شود و رفتن و برگشتن بر او دشوار بود در مکه توقف کرد علماء سني نزد شريف حسين رفتند شکايت از شيعيان که اينها لعن اينکه دو خليفه را ميکنند شريف حسين جلوگيري کند،
جلد 14 - صفحه 525
و فرستاد اينکه شيخ را آوردند گفت جواب اينها را بده گفت ما اينجا در تقيه هستيم گفت نترس من تو را حفظ ميکنم شيخ رو بعلماء سني کرد و گفت در کتب اخبار شما مثل صحاح سته و ساير کتب ندارد که فاطمه زهرا موقعي که از دنيا رفت از اينکه دو نفر آزرده خاطر بود و يک يک کتب آنها را شمرد که مجال انکار بر آنها نماند تصديق کردند پرسيد آيا هست در کتب شما که پيغمبر فرمود
«فاطمة بضعة مني من آذاها فقد آذاني و من آذاني فقد آذي اللّه»
و يک يک کتابها را شمرد تصديق کردند گفت آيا در قرآن نيست «إِنَّ الَّذِينَ يُؤذُونَ اللّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّهُ فِي الدُّنيا وَ الآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُم عَذاباً مُهِيناً آنها مغلوب شدند و در مقام قتل او بر آمدند و خداوند او را حفظ فرمود.
إِنَّ الَّذِينَ يُؤذُونَ اللّهَ اذيت بخدا شرک بخدا إِنَّ الشِّرکَ لَظُلمٌ عَظِيمٌ (لقمان آيه 13) و کفر باللّه است و ترک دين الهي و مخالفت اوامر او و توهين به مقدسات دين او.
وَ رَسُولَهُ جسارت کردن بمقام مقدس او ساحر کذاب مجنون مفتري گفتند چه قدر ظلم کردند که فرمود
«ما اوذي نبي مثل ما اوذيت»
و ظلم به اهل بيت او و اوصياء طيبين او و ذراري او و کتاب او و دين او و دستورات او و هر چه باو تعلق دارد.
لَعَنَهُمُ اللّهُ فِي الدُّنيا وَ الآخِرَةِ لعن بعد از رحمت است و تعبير بدنيا و آخرة دليل بر دوام است.
وَ أَعَدَّ لَهُم عَذاباً مُهِيناً قبلا مهيا فرموده و تمام عذابهاي الهي مهين است لکن هر چه سختتر باشد اهانتش بيشتر است و درجه اعلا نسبت بما دون مهين است.