1- قبل از برخورد با متخلّفان، اتمام حجّت کنيد. لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ ... لَنُغْرِيَنَّکَ
2- سعهى صدر حدّ و اندازه دارد. «لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ» هميشه تساهل و تسامح جوابگو نيست.
3- بيمار دلان در کنار منافقانند. «الْمُنافِقُونَ- الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ»
4- قيام مسلمانان، بر اساس انتقام يا هوس نيست، بلکه با اراده و فرمان خداست.
«لَنُغْرِيَنَّکَ»
5- امّت وفادار بايد در رهبر ذوب شود و يکى شوند. «لَنُغْرِيَنَّکَ» به جاى «لنغرينکم»
جلد 7 - صفحه 402
6- اوّل کسىکه بايد در برابر به مخاطره اندازان امنيّت جامعه قيام کند، رهبر اسلامى است. «لَنُغْرِيَنَّکَ بِهِمْ»
7- اسلام چنان به امنيّت جامعه اهميّت مىدهد که فرمانِ اخراج کسانى را که در ميان مردم دلهره و ناامنى ايجاد مىکنند، صادر نموده است. «لَنُغْرِيَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَکَ»
8- دشمنان را بايد از شورش و اقدام انقلابى مسلمانان ترساند. «لَنُغْرِيَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَکَ»