تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَکَ فِيها إِلاَّ قَلِيلاً (60)
بعد از آن در وعيد اهل نفاق مىفرمايد:
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ: اگر هر آينه باز نايستند منافقان از نفاق و از عداوت پيغمبر، وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ: و اگر برنگردند آنانکه در دلهاى ايشان مرض است از قصد زنا و ميل فواحش و اذيت مؤمنان و غير آن از معاصى، وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ: و اگر ترک نکنند مخبران اراجيف، يعنى آنانکه خبرهاى بد انتشار دهند در مدينه از لشکرهاى اسلام که به جهاد رفتهاند و گويند ايشان مغلوب و مقتول شدهاند و بدان جهت سستى در قلوب مؤمنان وارد و غمگين مىگردند. لَنُغْرِيَنَّکَ بِهِمْ: هر آينه برگماريم، يعنى امر کنيم تو را به قتال ايشان و جلاى آنها از اوطان به آن چيزى که مضطرب سازد ايشان را به طلب جلاى وطن و غير آن از افعالى که غمگين سازد ايشان را. ثُمَّ لا يُجاوِرُونَکَ فِيها إِلَّا قَلِيلًا: پس مجاورت و همسايگى نکنند تو را در مدينه مگر زمانى اندک، يا مجاورتى اندک چه در اندک وقتى مستأصل گردند.