تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولا (66)
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ: (متعلق به اعدّ) يعنى حق تعالى جهنم را براى آنها آماده ساخته در روزى که گردانيده شود رويهاى آنها در آتش از جهتى به جهتى، به اين وجه که گاهى ايشان را بر پشت و گاهى به رو افکنند مانند گوشت که در وقت بريان کردن در آتش گردانند. يا به جهت غليان، گاهى روى ايشان در بالا باشد و گاهى در پائين. حاصل آنکه زير و رو شوند در آتش. يا مراد تغيير صورت ايشان است از حالى به حالى و از هيئتى به هيئتى از سياهى و زردى. يا آنکه آنها را مقلوب و منکوس در آتش اندازند؛ يا وجه، عبارت از جميع بدن باشد. يَقُولُونَ يا لَيْتَنا: گويند با نهايت تحسر و پشيمانى:
اى کاش ما، أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا: فرمانبردارى مى‌کرديم خدا را و اطاعت مى‌نموديم پيغمبر را! لکن فايده‌اى نخواهد داشت.