«مَحارِيبَ» جمع «محراب» يا به معناى محل عبادت است و يا به معناى محلّ حرب و جنگ، زيرا بر بالاى قصرها، جايگاه مخصوصى براى دفاع ساخته مىشد. «1»
«تَماثِيلَ» جمع تمثال به معناى مجسّمه است. شايد مراد ساخت اشياى زينتى همانند اشياى طبيعى باشد. چنانکه در روايتى از امام باقر عليه السلام آمده است، مراد از تماثيل، مجسّمهى درختان و گياهان است، نه انسان و حيوان. «2» «جفان» جمع «جفيه»، ظرفهاى بسيار بزرگ را گويند که مثل حوض است. «جَواب» جمع «جابيه»، به معناى حوض است. «قدور» جمع «قِدر» به معناى ديگ است. «راسيات» جمع «راسية» به معناى ثابت است.
بسيارى از مردم شکر مىکنند و شاکر هستند، امّا شکور کم است، يعنى کسى که همواره شکرگزار باشد. «قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّکُورُ»
سليمان و نعمتها
1. در برابر نعمتها، از خداوند توفيق شکرگزارى خواست. «رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ» «3»*
2. نعمتها را وسيلهى آزمايش مىدانست. «هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْکُرُ أَمْ أَکْفُرُ» «4»
3. جذب هداياى بيگانگان نشد. «أَ تُمِدُّونَنِ بِمالٍ» «5»
4. از فهم علمى مخصوص برخوردار بود. «فَفَهَّمْناها سُلَيْمانَ» «6»
«1». تفسير راهنما.
«2». تفسير الميزان.
«3». احقاف، 15.
«4». نمل، 40.
«5». نمل، 36.
«6». انبياء، 79.
جلد 7 - صفحه 429
5. با زبان پرندگان آشنا بود. «عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ» «1»
6. از لشکريانش سان مىديد. «وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ» «2»
7. پرندگان در خدمت او بودند. «وَ تَفَقَّدَ الطَّيْرَ» «3»
8. از همهى امکانات براى تبليغ دين استفاده مىکرد. (فرستادن نامه به وسيلهى پرنده) «اذْهَبْ بِکِتابِي هذا» «4»
9. دست اندرکاران او، طىّالارض داشتند. «قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَنَا آتِيکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْکَ طَرْفُکَ» «5»
10. حکومت بى نظير داشت. «هَبْ لِي مُلْکاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ» «6»
11. به حسن عاقبت و مقام والا نزد خداوند رسيد. «وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ» «7»*
12. جنّ در خدمت او بود. «وَ الشَّياطِينَ کُلَّ بَنَّاءٍ وَ غَوَّاصٍ» «8»