«غدو» به معناى حرکت در طرف صبح و «رواح»، حرکت از ظهر به بعد است و مراد از کلمه «عين» ظرفى است که در آن مسّ ذوب مىشود.
خداوند به حضرت سليمان نيز همچون پدرش داوود الطاف ويژهاى عطا کرده است.
به گفتهى قرآن، جنّ موجودى است مکلّف، عاقل، انتخابگر، قدرتمند و تلاشگر.
در سورهى «ص» مىخوانيم: اجنّه براى سليمان بنّايى و غوّاصى مىکردند. «1»
«1». ص، 37.
جلد 7 - صفحه 427
تسخير باد به دست حضرت سليمان، يعنى استفاده از آن در حرکت ابرها، حرکت کشتىها، تلقيح گياهان، تلطيف هوا و غير آن. «وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ»
کتاب تورات (تحريف شده)، حضرت سليمان را پادشاهى جبّار، بتخانه ساز و تسليم هوسهاى زنان معرّفى کرده، که اين بر خلاف قرآن است. «1»