تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِکُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ ما لَهُمْ فِيهِما مِنْ شِرْکٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ «22»
بگو: کسانى را که جز خدا (شريک و معبود خود) پنداشتهايد بخوانيد (تا حاجتى از شما برآورند)، آنان به ميزان ذرّهاى مالک چيزى در آسمان و زمين نيستند، و براى شريکها (ى خيالى شما) در (ادارهى) زمين و آسمان هيچ گونه مشارکتى نيست و از طرف آنان هيچ گونه پشتيبانى براى خداوند نيست.