تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنا رَبُّنا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنا بِالْحَقِّ وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ «26» و چون با وجود ايضاح حجّت بر ايشان قبول ايمان نکردند، حق تعالى حبيب خود را امر فرمود که از ايشان اعراض نمود: قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنا رَبُّنا: بگو جمع فرمايد ميان ما پروردگار ما روز قيامت، ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنا بِالْحَقِ‌: پس حکم فرمايد ميان ما به حق که طريق عدل است به اين وجه که محق را به جنت نعيم رساند و مبطل را به عذاب جحيم داخل نمايد. وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ‌: و او است حکم کننده در قضاياى مشکله، دانا به کيفيت‌ «1» سوره طور، آيه 21. جلد 10 - صفحه 532 حکم بر وجه حکمت.