برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 27)- در این آیه که پنجمین فرمان به پیامبر صلّی اللّه علیه و اله میباشد بار دیگر به مسأله توحید که سخن را از آن آغاز کرده بود باز میگردد و با این مسأله بحث را خاتمه میدهد.
میفرماید: «بگو: کسانی را که به عنوان شریک به خداوند ملحق ساختهاید به من ارائه دهید» (قُلْ أَرُونِیَ الَّذِینَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ شُرَکاءَ).
لذا به دنبال این جمله با یک کلمه خط بطلان بر همه این اوهام کشیده میگوید: «نه هرگز چنین نیست»! (کَلَّا).
اینها هرگز ارزش معبود بودن را ندارند، و در این پندارهای شما چیزی از واقعیت نیست، بس است بیدار شوید.
و سر انجام برای تأکید و تحکیم این سخن میگوید: «بلکه تنها اوست خداوند عزیز و حکیم» (بَلْ هُوَ اللَّهُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ).
عزت و شکست ناپذیریش ایجاب میکند که در حریم ربوبیتش کسی راه
ج4، ص42
نیابد، و حکمتش اقتضا میکند که این قدرت را به جا صرف کند.