1- بدون کسب وتلاش، بهره‌اى نيست. «لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا کَسَبُوا»
2- سرعت در حسابرسى، يک امتياز است. «سَرِيعُ الْحِسابِ»
«1». در دعاها براى نجات از آتش، اصرار و تکرار عجيبى است. مثلا در دعاى مجير حدود هفتاد بار مى‌خوانيم: «اجرنا من النار يا رب» پروردگارا! ما را از آتش جهنّم نجات بده. ويا در دعاى جوشن کبير که صد بند دارد در پايان هر بند آن مى‌گوييم: «خلصنا من النار يا رب»
«2». بهره‌ى انسان در قيامت، تنها از بعضى کارهاى خويش است، نه تمام آنها. «مِمَّا کَسَبُوا» چه بسيار کارهايى که انسان مى‌کند، ولى بخاطر نداشتن قصد قربت و نيّت خالص، در قيامت از آن بهره نمى‌برد.
«3». تفسير مجمع‌البيان، ج 2، ص 531.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 317