1- دنيا و آخرت با هم منافاتى ندارند، به شرط آنکه انسان به دنبال حسنه و نيکى باشد. «فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً»
2- هر رفاهى مذموم نيست، بلکه زندگانى نيکو، مطلوب نيز هست. «رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً»
3- دوزخ، حساب جدايى دارد. با اينکه از خداوند نيکى آخرت را مى‌خواهند، ولى براى نجات از آتش، جداگانه دعا مى‌کنند. «1» «قِنا عَذابَ النَّارِ»