در آيه قبل خوانديم که هر چند نفر با هم نجوا کنند، خدا نزد آنان حاضر است و سخن آنها را مىشنود. اين آيه نمونهاى از نجوا را بيان مىکند که نجواى مخالفان درباره مخالفت با پيامبر است.
«يَصْلَوْنَها» از «صلى» به معناى واردکردن به جايى براى سوزاندن و گداختن است. «1»
انسان به تدريج مرتکب گناهان بزرگتر مىشود:
«اثم»، گناه فردى است مثل شرب خمر.
«عدوان»، تجاوز به حقوق ديگران است.
«معصيت الرسول»، مخالفت با فرمانهاى اجتماعى و حکومتى رهبر الهى است که براى مصالح مسلمانان صادر مىفرمايد. «2»
«1». تفسير الميزان.
«2». تفاسير الميزان و نمونه.
جلد 9 - صفحه 511