گروهى از مردم به خصوص ثروتمندان مرتبا مزاحم پيامبر مىشدند و خصوصى با پيامبر سخن مىگفتند و کارى که مايه اندوه ديگران و يا کسب امتياز و تقرب بىدليل براى آنان بود. آيه نازل شد تا آزمونى براى علاقه واقعى آنان باشد. البته اين حکم جنبه موقتى و آزمايشى داشت و پس از مدتى حکم برداشته شد. «2»
حضرت على عليه السلام مىفرمايد: آيهاى که نه قبل از من و نه بعد از من کسى به آن عمل نکرد،
«1». تفسير تبيان.
«2». تفسيرنمونه.
جلد 9 - صفحه 517
آيه صدقه است. دينارى داشتم، آن را به ده درهم تبديل کردم، هر بارکه مىخواستم با پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نجوا و گفتگو کنم، درهمى صدقه مىدادم. «1»
طهارت و پاکى دو نوع است: 1. جسمى و ظاهرى، «وَ إِنْ کُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا» «2» 2.
روحى و باطنى. «ذلِکَ خَيْرٌ لَکُمْ وَ أَطْهَرُ»