پیام‌های تفسیر نور

1- پذيرفتن ولايت و سرپرستى کسانى که مورد غضب خداوند قرار گرفته‌اند، امرى قابل توبيخ است. أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ‌ ... 2- کسى که دست خود را از دست پيامبر رحمت جدا کند، در دست غضب‌شدگان تاريخ مى‌گذارد. تَوَلَّوْا ... غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ‌ 3- جدا کردن خودى از غير خودى و شناخت دشمن و منافق، لازم است. «ما هُمْ مِنْکُمْ وَ لا مِنْهُمْ» 4- عادت و روش منافقان، توسّل به سوگند دروغ است. «يَحْلِفُونَ عَلَى الْکَذِبِ» 5- منافقان، پيوسته از مقدّسات سوء استفاده مى‌کنند. «يَحْلِفُونَ» 6- منافقان، آگاهانه دست به خلاف مى‌زنند. «وَ هُمْ يَعْلَمُونَ» 7- عذاب و کيفر الهى، به خاطر عملکرد بد انسان‌ها است. «ساءَ ما کانُوا يَعْمَلُونَ»