تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ «21»
شأن نزول: مروى است که مسلمانان بعد از فتح شهرها که در حدود بود، گفتند: خداى تعالى موفق سازد بر فتح بلاد روم و فارس. چون عبد اللّه سلول و منافقان اين را شنيدند، گفتند: گمان شما چنين است که فارس و روم مثل بعضى شهرها بر شما مفتوح شود؛ حق تعالى آيه نازل فرمود:
کَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَ: نوشته است خدا در لوح محفوظ و در اثبات اين حکم فرموده: هر آينه البته البته غالب شوم، أَنَا وَ رُسُلِي: من و فرستادگان من. غلبه خدا به حجت و نصرت دادن پيغمبر و اهل اسلام بر دشمنان؛ و غلبه رسل، اگر مأمورند بر حرب، به قهر و زجر دشمنان است، و الا به دليل و حجت. إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ: بدرستى که خداى تعالى تواناست بر نصرت انبياى خود، غالب است بر هر حکمى که خواهد، و کسى بر منع آن قدرت ندارد، زيرا تمام قواى عالم امکان، در حيطه اقتدار او باشد.
جلد 13 - صفحه 82
(آيه 22)