کلمه «کدح» هم به معناى تلاش و کوشش آمده و هم به معناى آسيب وارد کردن، يعنى انسان به سوى پروردگارش پيش مى‌رود ولى رفتنى همراه با رنج و تعب که گويا به خود آسيب و خدشه وارد مى‌کند.
در حديث مى‌خوانيم: هر کس سه خصلت را دارا باشد، خداوند حساب او را آسان قرار
جلد 10 - صفحه 427
مى‌دهد و با رحمت خود، او را به بهشت وارد مى‌سازد: به آن کس که محرومش کرده، عطا کند؛ با آنکه قطع رابطه کرده، صله رحم مى‌کند و از آن که به او ظلم کرده، درمى‌گذرد.
«تعطى من حرمک تصل من قطعک و تعفو عمن ظلمک» «1»
در آيه نهم و سيزدهم، سخن از شادى و سرور در نزد خانواده است، يکى منفى که مورد انتقاد است و يکى مثبت که پاداش نيکوکاران است. آرى، ثمره سرور مستانه و غافلانه در دنيا، دوزخ است و ثمره ايمان و تقوى در دنيا، سرور در ميان بستگان در قيامت است.
از حضرت على عليه السلام درباره آيه‌ى «يَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِهِ مَسْرُوراً» سؤال شد. فرمودند: کسانى که در دنيا اهل و عيال انسان بهشتى بودند، اگر مؤمن باشند در آخرت نيز اهل او خواهند بود.