«يَحُورَ» از «حور» به معناى رجوع و بازگشت است و مراد از آن بازگشت به حيات اخروى در قيامت مى‌باشد.
«طَبَقٍ» به معناى تطبيق و انطباق است، يعنى قرار گرفتن دو چيز روى هم و به حالت نيز گفته مى‌شود، چون روح انسان با آن حالت منطبق شده است. پس «لَتَرْکَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ» يعنى شما بر حالتى وخصلتى سوار مى‌شويد که مثل مَرکبى شما را به‌سوى مقصد مى‌برد. «2»
همان گونه که در آستانه غروب، سرخى نمودار مى‌شود، سپس سياهى شب آن را مى‌پوشاند و آنگاه نور مهتاب بر تاريکى شب پرتو مى‌افکند و اين حالات يکى پس از
«1». عبس، 34- 36.
«2». تفسير راهنما.
جلد 10 - صفحه 429
ديگرى مى‌آيد، شما انسان‌ها نيز يکى پس از ديگرى آمده و داراى حالاتى گوناگون در مسير تکامل به سوى خدا هستيد.
مراد از «لَتَرْکَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ»، مراحل مختلف زندگى است که انسان در مسير حرکتش به سوى پروردگار آنها را طى مى‌کند. حيات دنيوى، حيات برزخى و حيات اخروى. «1»
ممکن است مراد از «لَتَرْکَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ» اين باشد که سرنوشت شما، طبق سرنوشت اقوام گذشته است. اگر مثل آنان انکار کنيد، هلاک مى‌شويد و اگر مثل آنان ايمان آوريد، نجات مى‌يابيد. حديثى نيز اين معنا را تأييد مى‌کند.
مراد از سجده در آيه «إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ»، خضوع و تصديق و ايمان است و گرنه بايد هر آيه‌اى که تلاوت شود مردم به سجده افتند.