«جلابيب» جمع «جلباب»، به معناى مقنعه‌اى است که سر و گردن را بپوشاند، «1» و يا پارچه بلندى که تمام بدن و سر و گردن را مى‌پوشاند. «2»
در آيات گذشته سخن از اذيّت و آزار مؤمنان به دست منافقان بود. اين آيه مى‌فرمايد: براى آنکه زنان مؤمن مورد آزار افراد هرزه قرار نگيرند، به گونه‌اى خود را بپوشانند که زمينه‌اى براى بى‌حرمتى آنان فراهم نشود.
بر اساس اين آيه، نوعى روسرى مورد استفاده‌ى زنان آن زمان بوده، ليکن زنان در پوشاندن خود از نامحرم دقّت نمى‌کرده‌اند. لذا سفارش اين آيه، نزديک کردن جِلباب به خود
«1». تفسير مجمع‌البيان.
«2». تفسير الميزان.
جلد 7 - صفحه 399
است، نه اصل جلباب که امرى مرسوم بوده است.
اين آيه که فرمان حجاب مى‌دهد، با تهديد مطرح نشده بلکه فلسفه‌ى حجاب را چنين تبين مى‌کند: زنان و دختران، اگر بخواهند از متلک‌ها، تهمت‌ها، تهاجم‌ها و تهديدهاى افراد آلوده و هرزه در امان باشند بايد خود را بپوشانند.
آفات بى‌حجابى
1. رونق گرفتن چشم چرانى و هوسبازى.
2. توسعه‌ى فساد و فحشا.
3. سوء قصد و تجاوز به عنف.
4. باردارى‌هاى نامشروع و سقط جنين.
5. پيدايش امراض روانى و مقاربتى.
6. خودکشى و فرار از خانه در اثر آبروريزى.
7. بى مهرى مردان چشم چران نسبت به همسران خود.
8. بالا رفتن آمار طلاق و تضعيف روابط خانوادگى.
9. رقابت در تجمّلات.
10. ايجاد دلهره براى خانواده‌هاى پاکدامن.