1- زندگى رهبر مسلمانان بايد ساده باشد. (موقعيّت دينى و اجتماعى، براى انسان وظيفه‌ى خاصّى به وجود مى‌آورد.) إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا ... أُسَرِّحْکُنَ
2- رهبر مسلمانان نبايد تحت تأثير تقاضاهاى نابجاى همسرش قرار گيرد. «قُلْ لِأَزْواجِکَ»
3- رشد درآمد بيت‌المال، نبايد توقّع بستگان رهبر را بالا ببرد. «قُلْ لِأَزْواجِکَ»
جلد 7 - صفحه 353
4- نه تنها رهبر جامعه اسلامى، بلکه وابستگان او نيز تحت نظر و توجّه مردم قرار دارند. «قُلْ لِأَزْواجِکَ»
5- مسئوليّت‌هاى الهى، فوق مسئوليّت‌هاى خانوادگى است. (گاهى به خاطر قداست رهبرى، بايد از مسايل عاطفى و خانوادگى گذشت.) «قُلْ لِأَزْواجِکَ»
6- زن آزاد است؛ مى‌تواند با زندگى ساده، ولى همراه با سعادت بماند و مى‌تواند راه ديگرى را انتخاب کند. إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ ... أُسَرِّحْکُنَ
7- در برابر تقاضاى نابجاى همسر، نظر قطعى خود را صريح و روشن اعلام کنيد. «إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ» (با قاطعيّت ولى همراه با مهربانى و عدالت، توقّعات بى‌جا را از بين ببريد.)
8- هنگام دسترسى به بيت المال و غنائم، با برخورد قاطع با خانواده و نزديکان جلو توقّع و انتظارات بى مورد ديگران را بگيريم. إِنْ کُنْتُنَ ... فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْکُنَ
9- اگر زنى زندگى ساده و سالم را تحمّل نکرد، با رعايت عدالت و انصاف طلاقش دهيد و به ادامه‌ى زندگى مجبورش نکنيد. إِنْ کُنْتُنَ ... أُمَتِّعْکُنَّ وَ أُسَرِّحْکُنَ
10- خطر دنياگرايى، حتّى خاندان نبوّت را تهديد مى‌کند. إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ ...
11- کاميابى از زر و زيور دنيا حرام نيست، ليکن در شأن خاندان نبوّت نيست.
«فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْکُنَّ»
12- اگر مجبور به طلاق شديد، راه جدايى را با نيکويى و عدالت طى کنيد.
«أُسَرِّحْکُنَّ سَراحاً جَمِيلًا»