1- تشويق و تهديد در کنار هم مؤثّر است. «مَنْ يَأْتِ مِنْکُنَّ بِفاحِشَةٍ- وَ مَنْ يَقْنُتْ»
2- اطاعتى ارزش دارد که بر اساس معرفت و عشق، و همراه با فروتنى باشد.
يَقْنُتْ ... لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ
3- هم بايد دستورهاى خدا را اطاعت کنيم و هم دستورهاى رسول خدا را.
يَقْنُتْ ... لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ
4- انجام يک عمل صالح کافى نيست، استمرار آن لازم است. «تَعْمَلْ صالِحاً»
«1». تفسير کنزالدّقائق.
«2». الغدير، ج 7، ص 206.
جلد 7 - صفحه 358
5- همسر پيامبر بودن کافى نيست، عمل لازم است. «تَعْمَلْ صالِحاً»
6- کوچکى يا بزرگى عمل مهم نيست، صالح بودن آن شرط است. «صالِحاً» نکره آمده است.
7- خداوند براى تشويق ما بندگان، پاداش را به خود نسبت مىدهد. «نُؤْتِها- أَعْتَدْنا»
8- اجر و پاداش بر اساس موقعيّت و آثار فردى و اجتماعى عمل، متفاوت مىشود. «نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ»