1- حساب خانوادهى رهبران دينى از سايرين جداست و بايد بيش از ديگران مراقب رفتار خود باشند. «يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ» (موقعيّت اجتماعى، محدوديّت آور است.)
2- وقتى به زنان پيامبر که بيشترشان پير و سالخورده بوده و زندگى سادهاى داشتند هشدار داده مىشود که با کرشمه و ناز سخن نگويند، زنان جوان و زيبا بايد حساب کار خود را بکنند. يا نِساءَ النَّبِيِ ... فَلا تَخْضَعْنَ ...
3- با کرشمه سخن گفتن زن، بى تقوايى است. «إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
4- قرآن براى سخن گفتن نيز آدابى بيان مىکند. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
5- تنها طمع بيمار دلان، براى آنکه زن خود را کنترل کند، گرچه تصميم جدّى نداشته باشند. فَلا تَخْضَعْنَ ... فَيَطْمَعَ
جلد 7 - صفحه 359
6- افراد آلوده، از مقدّسات نيز دست طمع بر نمىدارند. يا نِساءَ النَّبِيِ ... فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ
7- نبايد گفتار و رفتار زن تحريک کننده باشد. «فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ»
8- در جامعهى نبوى نيز همهى افراد سالم نيستند. «فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ»
9- نبايد کارى کنيم که حتّى يک نفر دچار گناه و فساد شود. «الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ» و نفرمود «الذين فى قلوبهم»
10- چشم چرانى و هوسبازى يک بيمارى روحى است. «فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ»
11- گرچه کسى که بيمار دل است مشکل دارد، «فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ» امّا من نبايد کارى کنم که او را تحريک کند. فَلا تَخْضَعْنَ ... فَيَطْمَعَ
12- طورى سخن بگوييد که هم محتوا خوب باشد «قَوْلًا مَعْرُوفاً» و هم شيوه، سالم باشد. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
چند اصل مهم در نهى از منکر (با توجه به آيه)
1. از موقعيّت خانوادگى افراد کمک بگيريم. «يا نِساءَ النَّبِيِّ»
2. از موقعيّت اجتماعى افراد استفاده کنيم. «لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ»
3. القابى را به کار ببريم که محبوب همه است. «إِنِ اتَّقَيْتُنَّ»
4. از سادهترين کار شروع کنيم. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
5. از بزرگان و خودىها شروع کنيم. «يا نِساءَ النَّبِيِّ»
6. از سرچشمهى گناهان نهى کنيم. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ»
7. از رفتارها و انحرافات کوچک غافل نباشيم. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
8. عوارض و پيامدهاى فساد و انحراف را بيان کنيم. «فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ»
9. امر به معروف و نهى از منکر در کنار هم باشد. «فَلا تَخْضَعْنَ- قُلْنَ»
10. حتّى براى جلوگيرى از يک منکر از يک فرد اقدام کنيم. «فَيَطْمَعَ الَّذِي» نفرمود: «فيطمع الذين»
11. با هوس و آرزوى گناه هم بايد مبارزه کرد تا چه رسد به خود گناه. «فَيَطْمَعَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 360