تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْکُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً کَرِيماً (31)
وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْکُنَ: و هر که مداومت کند بر طاعت، از شما که ازواج پيغمبر هستيد، لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ: مر خدا و رسول او را، وَ تَعْمَلْ صالِحاً: و بجا آورد کار شايسته و پسنديده، نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ: عطا فرمائيم مزد او را دو مرتبه، يعنى دو مثل ثواب غير او. يکى براى طاعت الهى و ديگر براى رضايت رسول سبحانى.
وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً کَرِيماً: و مهيا نمائيم براى او روزى با کرامت که باقى و دائم است.
در مجمع، ابو حمزه ثمالى از زيد بن على عليه السّلام فرمود: انّى لارجو للمحسن منّا اجرين و اخاف على المسى‌ء منّا آن يضاعف له العذاب ضعفين کما وعد ازواج النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله: بدرستى که من اميد دارم از ما (سادات) دو اجر، و مى‌ترسم بر گناهکار از ما اينکه دو برابر شود عذاب چنانچه وعده داده
جلد 10 - صفحه 437
شده به زنان پيغمبر «1».
و نيز مروى است که شخصى خدمت حضرت سجاد عليه السّلام عرض کرد:
بدرستى که شما اهل بيتى هستيد آمرزيده شده، حضرت غضب نمود فرمود: ما سزاوارتريم از اينکه جارى شود در حق ما آنچه جارى ساخته خداى تعالى در زنان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله «2».
بيان: چون ائمه هدى معصوم از گناهان باشند، بنابراين کلام شخص ناظر به ذريه رسول يعنى سادات باشد، و فرمايش حضرت هم متوجه به سادات براى فهماندن عظمت مخالفت؛ چنانچه آخر حديث حضرت فرمود، انّا نرى لمحسننا ضعفين من الاجر و لمسيئنا ضعفين من العذاب. ثمّ قرء الايتين، يعنى ما مى‌بينيم براى نيکوکار ما را دو برابر از اجر، و براى گناهکار ما دو برابر از عذاب، پس قرائت فرمود دو آيه را «3».
نکته: از آيه «مرّتين» معلوم شود که مراد به «ضعفين» دو مثل باشد و ضعف، مثل واحد است؛ نه آنکه ضعف دو مثل باشد چنانکه بعضى گفته‌اند.