پیام‌های تفسیر نور

1- «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» در آغاز سوره، رمز آن است که مطالب سوره، از مبدأ حقّ و مظهر رحمت نازل شده است. 2- «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» در آغاز کتاب آسمانى، يعنى هدايت تنها با استعانت از او محقّق مى‌شود. «2» 3- «بِسْمِ اللَّهِ» کلامى که سخن خداوند با مردم و سخن مردم با خدا، با آن شروع مى‌شود. 4- رحمت الهى همچون ذات او ابدى و هميشگى است. «اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» 5- بيان رحمت الهى در قالب‌هاى گوناگون، نشانه‌ى اصرار بر رحمت است. (هم قالب «رحمن»، هم قالب «رحيم») «الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» 6- شايد آوردن کلمه رحمان و رحيم در آغاز کتاب، نشانه اين باشد که قرآن جلوه‌اى از رحمت الهى است، همان گونه که اصل آفرينش و بعثت جلوه‌ «1». تفسير راهنما. «2». شايد معناى اينکه مى‌گويند: تمام قرآن در سوره حمد، و تمام سوره حمد در بسم‌اللَّه، و تمام بسم‌اللَّه در حرف (باء) خلاصه مى‌شود، اين باشد که آفرينش هستى و هدايت آن، همه با استمداد از اوست. چنانکه رسالت پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نيز با نام او آغاز گرديد. «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ» جلد 1 - صفحه 26 لطف ورحمت اوست. «الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ»