پیام‌های تفسیر نور

1- همه ستايش‌ها براى اوست. «الْحَمْدُ لِلَّهِ» «2» 2- خداوند در تربيت و رشد هستى اجبارى ندارد. زيرا حمد براى کارهاى غير اجبارى است. «الْحَمْدُ لِلَّهِ» 3- همه هستى زيباست و تدبير همه هستى نيکوست. زيرا حمد براى زيبايى و نيکويى است. «الْحَمْدُ لِلَّهِ» 4- دليل ستايش ما، پروردگارى اوست. «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» 5- رابطه‌ى خداوند با مخلوقات، رابطه‌ى دائمى و تنگاتنگ است. «رَبِّ الْعالَمِينَ» (نقاش و بنّا هنر خود را عرضه مى‌کند و مى‌رود، ولى مربّى بايد هر لحظه نظارت داشته باشد.) 6- همه‌ى هستى، تحت تربيت خداوند يکتاست. «رَبِّ الْعالَمِينَ» 7- امکان رشد و تربيت، در همه‌ى موجودات وجود دارد. «رَبِّ الْعالَمِينَ» 8- خداوند هم انسان‌ها را با راهنمايى انبيا تربيت مى‌کند، (تربيت تشريعى) و هم جمادات ونباتات وحيوانات را رشد وپرورش مى‌دهد. (تربيت تکوينى) «1». تفسير نورالثقلين. «2». الف ولام در «الْحَمْدُ» به معناى تمام حمد و جنس ستايش است. جلد 1 - صفحه 28 «رَبِّ الْعالَمِينَ» 9- مؤمنان در آغاز کتاب (قرآن) با نيايش به درگاه خداوند متعال، «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» مى‌گويند و در پايان کار در بهشت نيز، همان شعار را مى‌دهند که «آخر دعواهم أن الحمدللّه ربّ العالمين» «1»