تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما کَسَبَ «2»
«1» مجمع البيان (چ 1403) ج 5 ص 559.
«2» منهج الصادقين (چ سوم) ج 10 ص 386.
جلد 14 - صفحه 379
ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ: دفع نکند از او هلاکت و عذاب روز جزا را مال او از شتر و اسب و گوسفند و عقار و اشجار و نقدين او يا مالى که به ارث به او رسيده، وَ ما کَسَبَ: و آنچه کسب کرد از ارباح مکاسب و تجارات و منافع معاملات يا مالى را که در عداوت پيغمبر خرج کرد نفع به او نبخشيد. يا مال و اولاد، او را از هلاکت دنيا باز نداشت، بلکه او و اولادش به بدترين حال هلاک شدند و مال او به حوادث روزگار نابود شد. چنانچه عتبه را در راه شام شير او را از هم دريده، پاره پاره کرد با آنکه در ميان کاروان خوابيده بود و ابو لهب بعد از واقعه بدر به اندک مدتى به عدسه مبتلا و هلاک شد و تا سه روز افتاده بود. به جهت تعفن، هيچ کس به تجهيز او اقدام نمىکرد تا آخر هندى چند را گرفتند تا جسد او را دفن نمودند.