تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ «4»
وَ امْرَأَتُهُ: و زود باشد که در آيد آتش شعله دار را زن ابو لهب که ام جميل باشد، حَمَّالَةَ الْحَطَبِ: بر دارنده هيمه و کشنده هيزم. در همسايگى پيغمبر خانه داشت. روزها پشته‌هاى خار و خس جمع کردى و به پشت خود آوردى و به سر راه حضرت ريختى، تا خار به پاى حضرت رفتى. وقت سحر پيغمبر به قصد نماز در مسجد بيرون آمدى و آنها را به طريق ملاطفت از راه دور نمودى، و فرمود اين چه نوع همسايگى است که با من مى‌کنى. تا روزى پشته هيزم در
جلد 14 - صفحه 380
پشت داشت، بر سنگى نهاد تا بياسايد. ملکى آمد و آن پشته را در پس پشت او از سنگ فرو گردانيد و طناب در گردن او ماند، نفسش منقطع، به جهنم واصل شد. حق تعالى براى تخصيص او اخبار فرمايد: