کلمه «يَعمهون» از «عَمَه» مثل «عَمى» مى‌باشد، لکن «عمى» کورى ظاهرى را گويند و «عمه» کورى باطنى است. «1»
امام رضا عليه السلام در تفسير اين آيه مى‌فرمايد: خداوند، اهل مکر و خدعه و استهزا نيست، لکن جزاى مکر و استهزاى آنان را مى‌دهد. «2» همچنان که آنان را در طغيان و سرکشى خودشان، رها مى‌کند تا سر درگم و غرق شوند. و چه سزايى سخت‌تر از قساوت قلب و تسلّط شيطان و وسوسه‌هاى او، ميل به گناه و بى‌رغبتى به عبادت، همراهى و همکارى با افراد نا اهل و سرگرمى به دنيا و غفلت از حقّ که منافقان بدان گرفتار مى‌آيند.
منافقان، دوگانه رفتار مى‌کنند و لذا با آنها نيز دو گونه برخورد مى‌شود؛ در دنيا احکام مسلمانان را دارند و در آخرت کيفر کفّار را مى‌بينند.