تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «22» الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَکُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ آن (خداوندى) که زمين را براى شما فرشى (گسترده) وآسمان را بنايى (افراشته) قرار داد و از آسمان، آبى فرو فرستاد و به آن از ميوه‌ها، روزى براى شما بيرون آورد، پس براى خداوند شريک و همتايى قرار ندهيد با آنکه خودتان مى‌دانيد (که هيچ يک از شرکا و بت‌ها، نه شما را آفريده‌اند و نه روزى مى‌دهند و اينها فقط کار خداست.)