دعوت انبيا از طريق استدلال ومعجزه است، ولى گاهى مردمِ بهانه‌جو، انتظارات ديگرى داشتند. خداوند بر انجام هرکارى قدرت دارد، ولى مى‌فرمايد: اگر بعد از برآمدن انتظار شما بازهم لجاجت کنيد، قهر الهى شما را فرا خواهد گرفت و ديگر مهلتى براى عذرخواهى و توبه در کار نيست. نمونه آن را در مائده آسمانى که از حضرت عيسى خواستند و يا ناقه‌اى که از حضرت صالح درخواست نمودند، مى‌بينيم که هرگاه نوع معجزه به درخواست مردم صورت گيرد، بايد اطاعت حتمى باشد و گرنه قهر حتمى است. البتّه اين در مواردى است که اصل انتظار محال نباشد، مانند ديدن خدا وگرنه اگر اصل توقّع نابجا باشد، پاسخ ردّ به آنان داده مى‌شود.
نظام آفرينش و تربيتى خداوند، بر محور انتظارات نابجاى شما نمى‌چرخد. ممکن است شما انتظار داشته باشيد خداوند و فرشتگان در لابلاى ابرها، بالاى سر شما به صورت جسمى پيدا شوند و مستقيماً با خودتان حرف بزنند، ولى چنين چيزى ممکن نيست.