تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ «3»
«1» امالى شيخ مفيد، مجلس 35، روايت 5 ص 294، و تفسير فرات کوفى (چ نجف) ص 230.
«2» شواهد التنزيل (چ اول- بيروت) ج 2، ص 376، روايت 1163.
جلد 14 - صفحه 364
إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ: به درستى که دشمن دارنده تو او است، دم بريده و منقطع از خير و برکت نسل و ذريه و چنان شد که حق تعالى خبر داده بود. تمام آن معاندين به کلى منقرض و آثار و ذريات آنها از عالم محو گرديد.
تنبيه- در اين سوره دلالات واضحه است بر صدق حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و صحت نبوت آن سرور:
1- اخبار فرمود چيزى را که در نفوس وابسته دشمنان آن حضرت بود.
2- تمام فصحاى عالم عاجزند از آوردن مثل اين سوره با ايجاز الفاظ و حسن تأليف و کثرت معانى.
3- به وعده اعطاى کوثر دين او منتشر و امر او مرتفع وصيت آن سرور در عالم ظهور و اکثر از همه نسب شد، و تا غايت هيچ نسبى به مثل نسب او واقع نشد، در کثرت نسل و عدد.
4- آنکه وعده نصرت او فرمود بر دشمنان او و اخبار فرمود به سقوط امر ايشان و انقطاع عقب آنان و مخبر موافق اخبار گرديد و واقع شد.
جلد 14 - صفحه 365
سوره يکصد و نهم « (الکافرون- الجحد)»
سورة الکافرون- اين سوره مبارکه مکى است و نزد ابن عباس و بعضى مدنى است.
عدد آيات- شش به اجماع.
عدد کلمات- بيست و شش.
عدد حروف- نود و چهار.
ثواب تلاوت- منهج- جبير بن مطعم روايت نموده که حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود اى جبير مى‌خواهى که به سفر روى و از همه چيز در پناه خدا باشى و هيبت و مهابت و زاد تو از همه همراهان بيشتر باشد و در کثرت مال از همه پيش باشى؟ عرض کردم بلى. فرمود اين پنج سوره را ورد خود ساز. «قُلْ يا أَيُّهَا الْکافِرُونَ ... إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ ... قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ... قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ... قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ». و در قرائت هر يک از اين سوره‌ها افتتاح به «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ*» نما. جبير گويد مال چندان نداشتم، به برکت مداومت اين سوره‌ها مال من از همه بيشتر و بى‌رفيق نشدم و هيبت من از همه بيشتر شد. «1»
«1» منهج الصادقين (چ سوم- اسلاميه) ج 10 ص 367.
جلد 14 - صفحه 366
در کتاب کافى- از حضرت صادق عليه السّلام فرمود پدر بزرگوارم مى‌فرمود: «قُلْ يا أَيُّهَا الْکافِرُونَ» ربع قرآن است «1». در مجمع بيان نموده که وقتى حضرت فارغ مى‌شد از قرائت آن، مى‌گفت: «اعبد اللّه وحده اعبد اللّه وحده» «2» على بن ابراهيم- از آن حضرت [نقل کند که] فرمود هرگاه فارغ شدى از قرائت آن، بگو سه مرتبه، «دينى الاسلام» «3».
در اين سوره امر فرمايد به برائت و تبرّاى از کفار.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ