اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
أَ رَأَيت‌َ الَّذِي يُکَذِّب‌ُ بِالدِّين‌ِ «1»
دو نحوه تفسير شده: نحوه اولي: مراد از دين جزاء است چنانچه مي‌گويي
کما تدين تدان
، و مراد انکار بعثت و نشور است و اينکه تکذيب روز جزاء أضر اشياء است بر انسان زيرا از هيچگونه ظلمي و معصيتي باک ندارد و به هيچگونه عبادتي رغبت نميکند چون جزائي بر آنها نمي‌بيند و نميداند و ميگويد: وَ قالُوا ما هِي‌َ إِلّا حَياتُنَا الدُّنيا نَمُوت‌ُ وَ نَحيا وَ ما يُهلِکُنا إِلَّا الدَّهرُ جاثيه آيه 24. و امروز اکثر اهل عالم چنين هستند.
جلد 18 - صفحه 239
و نحوه ثانيه: اخبار است که در بعضي مثل حديث عبد اللّه الرمادي از حضرت رضا از پدر بزرگوارش از جد عالي مقامش صلوات اللّه عليهم اجمعين فرمود:
(بولاية امير المؤمنين)
و در بعضي مثل حديث أبي اسامة از حضرت صادق (ع) فرمود:
(الولاية).
اقول: دين اسلام است چنانچه ميفرمايد: إِن‌َّ الدِّين‌َ عِندَ اللّه‌ِ الإِسلام‌ُ آل عمران آيه 19. و ميفرمايد:من‌‌به وَ مَن يَبتَغ‌ِ غَيرَ الإِسلام‌ِ دِيناً فَلَن يُقبَل‌َ مِنه‌ُ آل عمران آيه 85، و اعتقاد به معاد و ولايت از ارکان دين است و بيان مصاديق که تکذيب هر يک تکذيب دين است بلکه مراد از اسلام هم دين حق است که ايمان بجميع عقايد حقه باشد حتي ضروريات دين و ضروريات مذهب، حتي اهانت بمقدسات دين و ارتکاب معاصي که باعث زوال ايمان ميشود شامل ميشود.