تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ «5»
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ: آن کسانى که ايشان از نماز خود، ساهُونَ:
غافلان و بىخبرانند و بر آن وقعى نمىنهند و حسابى بر او نمىگيرند به جهت عدم اعتقاد ايشان به ثواب آن و عدم خوف عقاب به ترک آن و اينکه در ظاهر اقدام بر آن نمايند، به جهت دفع ضرر اهل اسلام است.
عياشى- از حضرت صادق عليه السّلام سؤال مىکند از اين آيه: اهى وسوسة الشّيطان؟ فقال لا کلّ احد يصيبه هذا و لکن أن يغفلها و يدع أن يصلى فى اوّل وقتها. آيا او وسوسه شيطان است؟ فرمود نه هر کسى را اصابه نمايد آن
جلد 14 - صفحه 358
و لکن اينکه غافل شود آن را و واگذارد آنکه به جا آورد در اول وقت آن. «1» على بن ابراهيم قمى- نيز از آن حضرت روايت نموده مراد تأخير نماز است از اول وقت آن. «2» در خصال- از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام: ليس عمل أحبّ الى اللّه عزّ و جلّ من الصّلوة فلا يشغلنّکم عن اوقاتها شىء من امور الدّنيا بانّ اللّه عزّ و جلّ ذمّ اقواما فقال الّذينهم عن صلاتهم ساهون يعنى انّهم غافلون استهانوا باوقاتها. فرمود نيست عملى محبوبتر نزد خداوند عز و جل، از نماز. پس بايد مشغول نسازد شما را از اوقات آن چيزى از امور دنيا. به درستى که خداى عز و جل مذمت فرموده جماعتى را و فرموده: «الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ» يعنى کسانى که غافلند، سبک مىشمارند اوقات آنرا «3».
و در کافى- از حضرت کاظم عليه السّلام فرمود مراد ضايع ساختن نماز است. «4»