تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ «6»
الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ: آنان که ايشان ريا مى‌کنند در اعمال خود تا مردمان ثناى ايشان گويند و از جمله نماز را در خلوت و پنهانى ترک کنند و چون به مجالس جماعت حاضر مى‌شوند، در نظر مردمان به شروط و آداب به جا مى‌آورند.
«1» تفسير مجمع البيان (چ 1403) ج 5 ص 548 بنقل از عياشى.
«2» تفسير قمى (چ نجف 1387) ج 2 ص 444.
«3» خصال شيخ صدوق (چ حيدرى 1389)، ج 2، ص 621 «حديث اربعمائه».
«4» کافى، ج 3 (فروع)، (چ حيدرى 1377)، کتاب الصلاة، ص 268، روايت 5.
جلد 14 - صفحه 359