تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّهُ عَلى ذلِکَ لَشَهِيدٌ «7»
وَ إِنَّهُ عَلى ذلِکَ: و به درستى که او بر بخل و کفران و صفات خود، لَشَهِيدٌ: هر آينه گواه است، جهت ظهور اثر آن بر او، يا در آخرت بر نفس خود، گواهى دهد، يا خداى تعالى بر بخل و ناسپاسى او گواه است. بنابراين آيه در معرض وعيد است.