تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ «11»
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ: به درستى که پروردگار ايشان به اسرار و اقوال و افعال ايشان، يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ: در آن روز قيامت، هر آينه آگاه و داناست و معنى علم او سبحانه مجازات اوست مرا ايشان را بر مقادير اعمال. چه اين علامت خبير بودن و آگاهى اوست به ايشان.
تبصره- آيه شريفه زجر و تهديدى است به مؤمنين معتقدين، چه هرگاه مى‌داند که حق تعالى خبير و بصير و عليم به تمام اعمال و افعال بندگان است، از جزئى و کلى و نهانى و آشکارا، هر آينه اين علم و اعتقاد منبعث سازد اقدام به طاعات و عبادات و اجتناب از منهيّات و محرّمات را.
جلد 14 - صفحه 318
ج14، ص319
سوره صد و يکم « (القارعه)»
سورة القارعه- اين سوره مبارکه مکى است.
عدد آيات- يازده به عدد کوفى و ده به عدد حجازى.
عدد کلمات- سى و شش.
عدد حروف- يکصد و دو.
ثواب تلاوت- ثواب الاعمال- ابن بابويه (رحمه اللّه) از حضرت باقر عليه السّلام من قرء و اکثر من قرائة القارعة آمنه اللّه من فتنة الدّجال ان يؤمن به و من فيح جهنّم يوم القيمة: هر که قرائت کند و بسيار نمايد قرائت «القارعه» را، ايمن سازد خدا او را از فتنه دجّال که ايمان آورد به او، و مأمون سازد او را از قبح جهنم روز قيامت «1» (به شرط دوام ايمان و تقوى) اتصال اين سوره به ما قبل نظير است به نظير، چنانکه آن سوره ذکر قيامت فرمود، اين سوره نيز ذکر قيامت فرمايد:
«1». ثواب الاعمال، چ حيدرى 1391- ص 152.
جلد 14 - صفحه 320
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ