نکته‌های تفسیر نور

خداوند، امور عالم را از طريق فرشتگان و با واسطه آنان به انجام مى‌رساند. لذا در بسيارى از آيات قرآن، فعل‌ها و ضميرهاى مربوط به خداوند به صورت جمع آمده است. چنانکه در آغاز اين سوره مى‌فرمايد: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ» ما قرآن را نازل کرديم. بر اساس نظر مفسّران، «1» قرآن دو بار نازل شده است. يکبار به صورت يکپارچه در شب قدر که اين سوره به آن اشاره دارد و بار ديگر به صورت تدريجى در مدت بيست و سه سال دوره رسالت پيامبر. تعبيرات قرآن نيز درباره نزول اين کتاب آسمانى دو گونه است. برخى با واژه «انزلنا» از ريشه انزال به معناى نزول دفعى آمده و برخى ديگر با واژه «نزلنا» از ريشه تنزيل به معناى نزول تدريجى آمده است. از انضمام آيه‌ «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ» با آيه‌ «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ» «2» معلوم مى‌شود که شب قدر در ماه رمضان است، امّا اينکه کدام يک از شب‌هاى ماه رمضان است، در قرآن چيزى بر آن دلالت ندارد و در روايات نيز به صورت مردّد ميان يکى از سه شب آمده است. چنانکه از امام صادق عليه السلام در مورد شب قدر پرسيدند: آن حضرت فرمود: در «1». تفسير الميزان. «2». بقره، 185. جلد 10 - صفحه 544 شب نوزدهم، بيست و يکم و بيست و سوم رمضان جستجويش کن. «1» البته معروف ميان اهل سنّت آن است که شب بيست و هفتم رمضان، شب قدر است.