تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ «3»
بعد بيان فضيلت شب قدر را فرمايد که:
لَيْلَةُ الْقَدْرِ: شب قدر خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ: بهتر است از هزار ماه.
نزول سوره مبارکه- در کتاب کافى- از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خواب ديد که بنى اميه بالا مى‌روند بر منبر آن حضرت بعد از او (به روايتى بوزينگان بر منبر او بالا مى‌روند) حضرت غمناک و محزون شدند. جبرئيل نازل شد و از حضرت پرسيد چه شده تو را غمناک و محزون مى‌بينم؟ فرمود ديشب خواب ديدم بنى اميه بالا مى‌روند بر منبر من، بعد از من و مردم را گمراه مى‌کنند از صراط حق به قهقرا.
جبرئيل عروج به آسمان کرد و در مراجعت آيه و سوره نازل نمود «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ. وَ ما أَدْراکَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ. لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ» خدا قرار داد شب قدر را براى پيغمبر بهتر از هزار ماه سلطنت بنى اميه «1». اقوال ديگر هم نقل شده.
تنبيه- بيان شب قدر- به اتفاق محدثين و احاديث آل عصمت عليهم السّلام و فتواى حجج اسلامى از متقدمين و متأخرين در ماه مبارک رمضان است و از سه شب آن خارج نيست: نوزدهم، بيست و يکم، بيست و سيم. و تأکيد در شب بيست و سيم بيشتر شده است. و ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده که رسول خدا چون دهه آخر ماه رمضان مى‌رسيد، ازار محکم مى‌بست و از زنان دورى و همه شب احيا مى‌کرد به عبادت، و از کارها کناره مى‌نمود و تمام
«1» الفروع من الکافى (چ سوم بيروت) ج 4، ص 159، روايت 10. و بحار الانوار، چ جديد، ج 97، باب ليلة القدر ص 8 روايت 10 بنقل از مجالس شيخ.
جلد 14 - صفحه 292
شب مشغول به عبادت مى‌شد «1».
در من لا يحضره الفقيه- ابن بابويه (رحمه اللّه) از على بن حمزه روايت نموده که من خدمت حضرت صادق عليه السّلام نشسته بودم. ابو بصير گفت:
فدايت شوم کدام شب اميد توان داشت که ليلة القدر است؟ فرمود آنشب بيست و يکم يا شب بيست و سوم است «2». و از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است من قام ليلة القدر ايمانا و احتسابا غفر له ما تقدّم من ذنبه. هر که شب قدر را به پاى دارد و مؤمن باشد و معتقد؛ به روز جزا، حق سبحانه گناه او را بيامرزد «3».